نا انسان بی شرمی که لیاقت ندارد نام او برده شود، در مقاله ای مفصلی که اخیرا انتشار داده، آن چه را که بر گروه تروریستی حماس و مردمان آن در نوار غزه می گذرد، با مصیبت عظمائی همسان می داند که حکومت آلمان نازی بر یهودیان گتوی ورشو روا داشت و دهها هزار نفر از آنان را کشت و بقیه را نیز به اردوگاه های مرگ انتقال داد و در کوره های آدم سوزی به خاکستر مبدل کرد.
این کوردل که در پوشش "بشردوستی" و "دلسوزی" برای فلسطینیان، در واقع زیر علم حکومت اسلامی ایران و سازمان های ترور فلسطینی سینه می زند، مقاله خود را این چنین آغاز کرده است: «مصیبتی که فلسطینان امروز از سر می گذرانند، شباهت خیره کننده ای به مصیبت یهودیان گرفتار در چنگال خونین آلمان هیتلری دارد و غزه امروز شبیه ترین جاست به گتوی ورشو در سال 1943».
این فرد که خود را "روشنفکر" می خواند، این واقعیات را نادیده گرفته است:
1) یهودیان لهستان و دیگر کشورهای اروپائی که به تصرف آلمان نازی در آمدند، افرادی غیر نظامی و مسالمت جو بودند. آن ها نه ارتشی داشتند، نه سازمان های ترور زیر زمینی به وجود آورده بودند و نه برای نابودی کشور آلمان و یا حکومت آن کوچکترین تلاشی می کردند. در مقابل، حماس یک سازمان تروریستی است که در بخش پائینی بند هفتم مرامنامه خود به نقل از "پیامبر اعظم" نوشته است که «یوم الدین نخواهد آمد، مگر آن که همه جهودها را نابود کرده باشید». حماس به حرف اکتفا نمی کند و تروریست های انتحاری آن بارها برای کشتن مردم اسرائیل، از زن و کودک و پیر و جوان، به جنایت دهشتناکی دست زده و می زنند. حماس از حکومت ایران پول و اسلحه می گیرد – همان حکومتی که می گوید اسرائیل باید نابود شود و ادعا می کند که هولوکاست به وقوع نپیوسته و مصیبت یهودیان در گتو ورشو و اردوگاه های مرگ دروغی بیش نبوده است.
2) آلمان نازی بیش از نیم میلیون نفر یهودی را در گتوی ورشو متمرکز ساخته بود که دهها هزار نفر از آن ها به علت نبود شرائط بهداشتی، کمبود آذوقه و نبود ابتدائی ترین شرائط زیستی جان باختند. اسرائیل هر هفته به وسیله صدها کامیون هزاران تن آذوقه و سوخت و دیگر مایحتاج اساسی به غزه می فرستد. اسرائیل در کنار نوار غزه بیمارستانی برپا کرد تا زخمی ها و بیماران آن ناحیه مورد درمان قرار گیرند، ولی حماس از رسیدن آن نیازمندان به بیمارستان صحرائی اسرائیلی جلوگیری کرد تا بمیرند و یهودستیزان و کوردلان مقاله بنویسند و اهالی غزه را با یهودیان گتوی ورشو همسان ببینند.
3) در حالی که هیتلر یهودیان را نژاد پست می خواند و بر این هدف ناپاک بود که همه آن ها را نابود کند، اسرائیل مردم فلسطینی را همسایگان خود می داند و با آن ها به قرارداد صلح اوسلو رسید و حق آنان را برای برپائی کشور مستقل فلسطینی به رسمیت شناخت و حتی از جهانیان درخواست کرد به فلسطینی ها میلیاردها دلار پول دهند. هیتلر در کشتار یهودیان از آزادی عمل کامل برخوردار شد، زیرا هیچ کشوری به دفاع از یهودیان برنخاست و هیچ کمکی به این نگون بختان داده نشد. دنیا چشمان خود را به روی جنایات هیتلر علیه یهودیان بسته بود.
4) در حالی که غزه در محاصره قرار دارد و ورود کالا به آن محدود است، فلسطینیان کرانه باختری رود اردن در کمال رفاه زندگی می کنند و به طور کلی هیچ محدودیت و کمبودی ندارند. چرا؟ به خاطر آن که حکومت خودگردان فلسطینی که بر کرانه مسلط است، برخلاف حماس که غزه را به تصرف در آورده، قصد نابودی اسرائیل را ندارد و به ترور امکان فعالیت نمی دهد و به سوی اسرائیل موشک پرتاب نمی کند. یهودیان نه در گتوی ورشو و نه در هیچ نقطه دیگر آلمان، پیش از آغاز مصیبت هولوکاست، هرگز علیه حکومت آلمان به هیچ اقدام خشونت باری دست نزده بودند.
5) اگر غزه در محاصره قرار دارد، به خاطر آن است حماس با شعار "ادامه مقاومت اسلامی تا آزادی سراسر خاک اسلامی فلسطین" (یعنی: نابودی اسرائیل)، نتواند جنگ افزار و موشک وارد آن سرزمین کند و اسرائیل را بیش از پیش مورد تعرض قرار دهد. این حق هر کشور است که برای حفظ جان و مال شهروندان خود و خنثی کردن توطئه های مرگبار دشمن، به اقدامات دفاعی لازم دست بزند.
6) سه سال پیش، هنگامی که اسرائیل به طور کامل از غزه خارج شد، هدف آن بود که فلسطینیان از این پس اداره امور خویش را خود به دست گیرند و به آبادانی بپردازند. ولی حماس بر غزه مسلط شد و اسماعیل هنیة گفت که فلسطینیان با اکتفا کردن به نان و زیتون، به مبارزه با اسرائیل تا آخرین نفس ادامه خواهند داد و هر اندازه هم که قربانی بدهند، برایشان اهمیتی ندارد.
7) اسرائیل پس از امضای قراردارد صلح اوسلو با فلسطینیان، به آن ها امکان داد فرودگاه بین المللی در غزه برپا کنند، به شرط آن که اسرائیل نظارت داشته باشد که مبادا اسلحه وارد کنند. آنها با سوءقصد به جان ماموران اسرائیلی موجب بسته شدن فرودگاه گردیدند. اسرائیل به آنان حق برپائی بندر داد به شرط آن که اسلحه قاچاق نکنند، ولی آن ها این شرط را نقض کردند و موجب گردیدند بندر بسته شود. اسرائیل در کنار نوار غزه مجتمع صنعتی برپا ساخت تا فلسطینیان اشتغال و درآمد آبرومندانه داشته باشند، ولی سازمان های ترور با بمب گذاری و خرابکاری آن کارخانه ها و کارگاه ها را به تعطیل کشاندند. هر روز حدود هشتاد هزار کارگر فلسطینی به داخل اسرائیل می آمدند و کار می کردند و پول آن را برای خانواده شان به غزه می بردند. ولی سازمان های ترور این کارگران را برای کشتن زن و کودک اسرائیلی به کار گرفتند و با افزایش ترور، اسرائیل ناچار شد ورود آنان را به خاک خود متوقف کند.
8) گروه های ترور فلسطینی درصدد برآمدند از داخل غزه به طور پنهانی به خاک اسرائیل رخنه کنند و به ترور دست بزنند. اسرائیل ناچار شد به دور خاک خود جدار سیمی خاردار برپا سازد که تروریست ها نتوانند وارد شوند.
9) عملیات "سرب گداخته" تنها و تنها به این علت آغاز شد که در پایان آتش بس نیم بند شش ماهه، حماس و جهاد با گرفتن دستور از حکومت ایران، اعلام کردند که تعرض و تجاوز را از سر خواهند گرفت و علی رغم هشدارهای اسرائیل، حملات موشکی را از سر گرفتند و تنها در یک روز بیش از شصت موشک به سوی خاک اسرائیل شلیک کردند تا زن و کودک و پیر و جوان را به قتل برسانند.
*******
کدام یک از این واقعیت ها با وضع یهودیان در گتوی ورشو در دوران تسلط نازی ها و در اوج جنگ جهانی دوم همخوانی دارد؟
آیا آن فردی که به چنین مقایسه ظالمانه ای می پردازد، شرم ندارد؟
سالیان دراز بوق های تبلیغاتی عربی (و اکنون دستگاه های شستشوی مغزی حکومت اسلامی ایران)، کوشیدند اقدامات دفاعی اسرائیل در برابر آنانی را که علنا قصد نابودی این کشور را دارند، با جنایات آلمان هیتلری علیه یهودیان همسان جلوه دهند. آن ها دو هدف را دنبال می کردند:
یک) می خواستند آلمان هیتلری را تبرئه کنند و چنین وانمود سازند که هولوکاست واقعیت نداشته است و یا هیتلر در کشتن یهودیان محق بوده است؛
دو ) قصد داشتند خود را مظلوم و اسرائیل را ظالم نشان دهند تا نیات پلید خویش را برای نابودی اسرائیل زیر پوشش این گونه اتهامات بی اساس پنهان دارند.
اگر مردم غزه در شرائط بسیار دشواری به سر می برند، (که کاملا درست است و دل ما به خاطر آن به درد می آید)، لعنت آن را باید برای حماس و رژیم های طرفدار آن فرستاد که به جای دلسوزی به حال مردم و به کار گرفتن امکانات به هدف بهبود وضع آنان، به ادامه ترور و تعرض روی آورده اند و به خشونت و تلاش برای اسرائیلی کشی ادامه می دهند. تنها مسوولان نگون بختی اهالی غزه، سران حماس و جهاد هستند که از دیدگاه آنان هر اندازه مردم بیشتر فقیر و محروم بمانند، آسان تر می شود آنان را در راه "جهاد" و "شهادة" بسیج کرد.
اگر امروز غزه در محاصره قرار دارد، تنها گناه آن به گردن افراد، سازمان ها و حکومت هائی است که می خواهند غزه را به پایگاه ترور و تهاجم مسلحانه به هدف نابودی اسرائیل مبدل کنند.
آن ناانسانی که نقاب "روشنفکری" و "دلسوزی نسبت به فلسطینیان غزه" بر چهره زده است، در ادامه مقاله خود به پشتیبانی از ترور فلسطینی علیه شهروندان اسرائیل پرداخته و می نویسد "آن ها حق دارند برای رسیدن به آرمان های خود، به کشتن اسرائیلیانی بپردازند که حاضر به تامین خواسته های آنان نیستند".
در برابر چنین وضعی، آیا اسرائیل حق ندارد از موجودیت خود و سلامت مردمان خویش دفاع کند؟ آیا آن ها می خواهند هولوکاست تازه ای به راه اندازند و حاضر نیستند بپذیرند که یهودی و اسرائیلی نیز حق دارد از خود دفاع کند و با پای خویش به قربانگاه نرود؟ آیا یهودیان حق ندارند مانند هر ملت دیگر جهان، از حق حاکمیت و کشور مستقل خویش برخوردار باشند؟
به یاد آوردم که چند تن از روشنفکران ایرانی که سال گذشته به طور دسته جمعی به دیدار از اردوگاه مرگ آشوویتس در خاک لهستان رفتند و تاج گلی نثار ستون یادبود این قربانیان کردند، پس از بازگشت به المان، مورد حمله و انتقاد برخی "روشنفکران" قرار گرفتند که چگونه ممکن است در شرائطی که "اسرائیل فلسطینیان را سرکوب می کند"، آنان به ابراز همبستگی با رنج ملت یهود در جریان هولوکاست می پردازند. دلم به درد آمد!
پرسش پایانی: چگونه ممکن است تارنماهائی که خود را "روشنفکر" و "مدافع حقوق بشر" و "متعهد به ارزش های اخلاقی و انسانی" می دانند، وب سایت خود را به این چنین مقالات ضدبشری و یهودستیزانه و ضد اسرائیلی آلوده می کنند؟
نوشتۀ: منشه امیر – اورشلیم
