هاشمی رفسنجانی در نماز جمعه سوم آبان ماه (1387) ادعا کرد که آمریکائیان در استان بصره عراق یک بمب اتمی کوچک منفجر کرده اند که به گزارش خبرگزاری فارس «تعداد بسیاری کشته شده اند و سرطان و امراض دیگر زیاد شده است». امام جمعه موقت با اعلام این گزارش دروغین (با استناد به یک شبکه تلویزیونی ناشناس ایتالیائی) گله کرد از رسانه های همگانی دنیا که چرا "چنین خبر مهم جهانی" را بازتاب نداده اند، و گفت: «جای تامل دارد که چرا هیچ خبری تا کنون درباره آن منتشر نشده است».
این یک نمونه از دروغپردازیهای سران رژیم ایران به هدف بهره برداریهای ناشیانه تبلیغاتی از هنگام به دست گرفتن قدرت در ایران است.
گرچه خود رفسنجانی نیز نسبت به درست بودن این خبر ابراز تردید کرد، دولت ایتالیا و رسانه های همگانی جهان را متهم ساخت که در برابر "چنین خبر مهمی" سکوت کرده اند، و گفت: «این امر جای تامل دارد».
معلوم نیست فردی که در دوران جنگ هشت ساله با عراق مشاور ارشد نظامی آیت الله خمینی بود و حتی با نداشتن کوچکترین تجربه در میدان کارزار، امور جنگ را اداره می کرد، چگونه برای فریب دادن مردم به چنین دروغ شاخداری متوسل می شود که به ادعای وی، "تعداد زیادی را کشته و باعث سرطان و امراض دیگر شده است".
در دنیای امروز که رسانه های همگانی همه چیز را زیر ذره بین می برند، چگونه ممکن است یک بمب اتمی منفجر شود و شمار زیادی از مردم را بکشد و دیگران را به سرطان و امراض دیگر مبتلا کند و خبر آن محرمانه بماند؟
گوبلز گفته بود که دروغ هر اندازه بزرگتر باشد، قبولاندن آن به مردم آسان تر است! ولی بعید می نماید در دنیا ساده لوح ترین انسانی وجود داشته باشد که این ادعای امام جمعه موقت تهران را باور کند.
البته هاشمی رفسنجانی در این شیوه دروغ پراکنی به هدف بهره برداری سیاسی و تبلیغاتی، تنها نیست. حتی محمود احمدی نژاد نیز رکوردار این میدان محسوب نمی شود. بلکه آنان شاگردان مکتب دروغپردازان روسیه تزاری و پس از آن دوران تاریک و شرم آور آلمان نازی و بعد از آن سالهای تبلیغات زهرآگین عربی هستند که اکنون نیز به شیوه های مختلف ادامه دارد.
کتاب جعلی "پروتوکل مشایخ صهیون" که حدود یک صد سال پیش در روسیه تزاری جعل شد و هدفش وارد آوردن افترا به یهودیان (با این ادعا که می خواهند بر دنیا مسلط شوند) بود، تا بتوانند ریختن خون این بیگناهان بیدفاع را موجه جلوه دهند، یکی از محبوبترین کتابها برای سران جمهوری اسلامی ایران و دروغپردازان حماس و کینه جویان القاعده و سازمانهای ترور اسلامی و تعصب گرایان مذهبی ضد یهودی است. این کتاب که همگان بر دروغ و جعلی بودن آن اعتراف دارند، تا کنون دهها بار در حکومت ایران تجدید چاپ شده و صدها بار توسط سازمانهای ترور اسلامی و عربی و فلسطینی انتشار یافته است.
حتی محسن رضائی فرمانده گنده گوی پیشین سپاه پاسداران در یک مصاحبه تلویزیونی با شبکه های متعدد تبلیغاتی حکومت ایران این ادعا را دوباره بازگو کرد و گفت: هدف صهیونیستها (بخوانید: یهودیان) تسلط بر جهان است و چون در حال حاضر این هدف ممکن نیست، آن را به بعد موکول ساخته اند.
ملت یهود و کشور اسرائیل هرگز چنین آرزو و هدفی نداشته و ندارند و جمعیت 13 میلیون نفری یهودیان جهان هرگز میسیونر (مبلغ مذهبی) نبوده و نیست و به عقل هم نمی گنجد که چنین شمار کوچکی از انسانها (هر اندازه هم که دانا و سخت کوش و موفق باشند – که یهودیان هستند) بتوانند بر دنیا مسلط شوند. این افترا را آنانی عنوان می کنند که خود علنا از تسلط آینده خویش بر جهان سخن می گوید و ادعا می کنند که فقط "یک یا حسین" تا رسیدن به این هدف فاصله دارند.
نمونه دیگر این دروغ پراکنی ها خبری است که در خبرگزاری فارس (29 مهرماه 1387) انتشار یافت و در آن از قول یک وبلاگ بی اعتبار عربی به نام "فیلکا" ادعا شد که مئیر داگان رئیس موساد (سرویس اطلاعات و امنیت خارجی اسرائیل) در اردن به انتقام خون عماد مغنیه ترور شده است. این وبلاگ دروغپرداز که احتمالا از لبنان اداره می شود و سرورهای آن در کانادا قرار دارد، خود را "فیلکا اسرائیل" می نامد تا هویت واقعی خود را پرده پوشی کند. فارس این دروغ را انتشار داد و بلافاصله تارنماهای دیگر حکومت ایران نیز آن را نقل کردند و به شادمانی و پایکوبی پرداختند و به یکدیگر تبریک گفتند.
فارس که خود می دانست یک مطلب دروغین انتشار داده (و با شیادی ادعا کرد که فیلکا یک سایت اسرائیلی و متعلق به دولت این کشور است) پس از ساعاتی ابراز "شگفتی" کرد که چرا دنیا در برابر چنین خبر "مهمی" سکوت کرده است و برای آن که آبروی خود را به کلی از دست ندهد، پس از یک روز ادعا کرد که این "ضدخبر" عمدا از جانب اسرائیل انتشار یافته تا "رسانه های اسلامی را سرخورده و بی اعتبار کند". (ارزیابی سعدالله زارعی در خبرگزاری فارس).
از این نوع دروغ پراکنیها و به قول خودشان "به راه انداختن جنگ روانی" از جانب جمهوری اسلامی ایران و مقامات آن نمونه های بسیار می توان ذکر کرد که ذره ای اعتبار برای آنان باقی نگذاشته است.
شاید شیطانی ترین شیوه دروغپردازیهای زهرآگین جناحهای کینه توز و کور دل جمهوری اسلامی ایران علیه اسرائیل، یهودیت و صیونیسم، گزارش یکی از تارنماهای آن باشد که افترای گروهی را به نام یک سازمان اسلامی انتشار داد که ادعا کرده بودند "یورگ هایدر" رهبر حزب نژادپرست و یهودستیز اتریش که در جریان یک تصادم دهشتناک رانندگی تکه تکه شد، توسط یهودیان کشته شده است.
ظاهرا طبیعی تر می نمود ادعا شود که او به دست گروههای اسلام گرا ترور شده است، زیرا هایدر بیش از آن که ضد یهود باشد، ضد خارجی و به ویژه ضد افراد کشورهای اسلامی و آفریقائی بود.
این افترا را برخی تارنماهای جمهوری اسلامی ایران در حالی منتشر کردند که پلیس اتریش اعلام داشت که هایدر هنگام وقوع تصادم رانندگی سخت مست بوده و دو برابر سرعت مجاز رانندگی می کرده است – و روزنامه های اتریش نیز فاش ساختند که هایدر از همجنس بازی با معاون خود باز می گشته است. معاون هایدر (که برای چند ساعت جانشین او اعلام گردید و سپس ناچار به کناره گیری شد)، این خبر را تائید کرد.
در آن دورانی که روزنامه های جهان به افشاگریهای صریح از چهره واقعی جمهوری اسلامی ایران دست می زدند، رژیم ایران با تقلید از شیوه های یهودستیزان و دشمنان اسرائیل، ادعا می کرد که "صهیونیستها" بر رسانه های همگانی جهان تسلط دارند و گزارشهای آنها بی اعتبار است - و من همیشه پرسیده ام که اگر چنین است، پس چرا رسانه های همگانی دنیا این همه نسبت به اسرائیل سر ستیز دارند و اخبار منفی علیه اسرائیل از تلویزیونهای دنیا و دیگر رسانه همگانی آنها پخش می شود.
در آن دوران حکومت ایران خواستار آن بود که کشورهای جهان سوم (یعنی سرزمینهائی که رژیمهای استبدادی بر آنها تسلط دارند)، یک "خبرگزاری مستقل" برپا کنند که "اخبار واقعی" را در اختیار جهانیان بگذارد.
این آرزوی خام، هنوز هم در سخنان رهبران ایران بازگو می شود و به ویژه احمدی نژاد دوست دارد ادعا کند که رسانه های دنیا اخبار واقعی در اختیار مردمان قرار نمی دهند و سخنان او را منعکس نمی کنند و بی طرف نیستند و اعتباری ندارند.
آن آرزوی ناپخته برپائی "خبرگزاری مستقل" جامه عمل نپوشید، گرچه حکومت ایران با هزینه های چند صد میلیون دلاری صدها وسیله تبلیغاتی (شبکه های تلویزیونی و رادیوئی، روزنامه و نشریه، وب سایت و وبلاگ) به راه انداخته است.
ولی از خود می پرسم که اگر قرار بود برپائی آن "خبرگزاری مستقل" عملی گردد و منبع اخبار و رویدادهای جهان باشد، چه آش شله قلمکاری می شد!
اورشلیم – 25 اکتبر 2008 (چهارم آبانماه 1387)
