«تشرف خاموش به اسلام"،کتاب جدیدی به زبان
فارسی درباره وضع اقلیت یهودی درایران امروز

از هنگام به قدرت رسیدن حکومت اسلامی در ایران، که به طور رسمی و علنی مذهب شیعه را به عنوان دین رسمی کشور قرار داده و دیگر اقلیت های دینی، حتی اهل تسنن و پیروان کتب آسمانی دیگر مورد تبعیض علنی هستند، توجه به اقلیت های دینی ایران در جامعه جهانی، و به ویژه وضع یهودیان ایران بیشتر شده است. جهانیان نسبت به این اقلیت ها توجه نشان می دهند و طرز رفتار سران حکومت با آنان را زیر نظر دارند – و سازمان های حقوق بشر رژیم اسلامی ایران را اکثرا متهم می سازند که اقلیت های دینی را سرکوب می کند و آنان را از بسیاری حقوق شهروندی و همچنین حق برخورداری از آزادی مذهب محروم ساخته است.
در سال های اخیر فیلم هائی درباره اقلیت های دینی در ایران ساخته شده و کتاب هائی نیز انتشار یافته است. حتی در داخل ایران کتابی درباره تاریخ یهود ایران انتشار یافت که گرچه ارزش علمی والائی ندارد، ولی از غرض ورزی های افراطی علیه یهودیان و یهودیت دور مانده است.
در خارج از ایران نیز، یکی از نخستین کتاب هائی که درباره یهودیان ایران به زبان فارسی انتشار یافته، نوشتۀ پریوش تجدد است که در 574 صفحه تدوین گردیده و شامل مقاله های متنوعی درباره جنبه های مختلف زندگی یهودیان در ایران است.

پریوش تجدد که در دهه های نخستین به روی کار آمدن حکومت اسلامی، در ایران باقی مانده بود و کشور را ترک نکرد، ولی بالاخره با شدت گیری سرکوب از جانب حکومت راهی دیار غربت گردید و در آلمان زندگی می کند 27 سال سن دارد و یکی از تلاشگران ایرانی، نویسنده و کارگرادان سینما و تلویزیون می باشد و در رشته کارگردانی (با گرایش مستند سازی) در ایران تحصیل می کرد و یکی از فیلم های مستند او "دنیای متفاوت ما" نام گرفته است. او بر اثر سرکوبگری های حکومت، ناچار شد تحصیلات خویش را ناتمام گذارد و رهسپار دیار غربت شود.

پریوش، کتاب مجموعه مقالات درباره یهودیان ایران را "تشرف خاموش به اسلام" نام گذاشته و درباره آن می نویسد:
«این کتاب بیانگر وضعیت یهودیانی است که زیر سایه سیاه تبعیض و تزویر، بی عدالتی و فساد و جهل و استبداد در رژیم ملایان به سر می برند. یهودیان ایران، با وجود برخورداری از تاریخ و فرهنگ مشترک و 2500 سال حضور فعال در عرصه فرهنگ و هنر و اقتصاد ایران، اکنون در بند حکومت دینی ملایان محدود به اطاعت و پیروی از قوانین تشییع در اجتماع خویش می باشند».

پریوش تجدد پس از مهاجرت اجباری از کشورش، بنیادی را به نام "تجدد" در کمیسیون اروپا به ثبت رساند و از پایه گذاران شبکه جهانی "سکولارهای سبز ایران" است.

او در توضیح مطالب کتاب خویش درباره یهودیان می نویسد: «در بخش عمده این کتاب، وضعیت یهودیان ایران پس از انقلاب مورد بررسی قرار گرفته است، و از جمله یهودستیزی از جانب رادیو و تلویزیون حکومت ایران، جایگاه تنزل یافته حاخام های ایران (رهبران روحانی یهودیان) و محدود ساختن ارتباط جوانان یهودی ایران با دنیای خارج و وضعیت زنان در این جامعه مورد بحث قرار گرفته است».

این بانوی نویسنده، در پاسخ به پرسش "همدمی" که چگونه به فکر نگارش چنین کتابی افتاد، گفت:
« در ماه های اولیه ی اقامت در تبعید، چندین کتاب در مورد یهودیان ایران را خواندم و به قدری شگفت زده شدم که احساس می کردم که این کتاب ها در تهران به چاپ رسیده و از بخش ممیزی کتاب در وزارت ارشاد به شرط حذف مواردی از تاریخ معاصر یهودیان در ایران پروانه چاپ دریافت کرده است. شوربختانه در این گونه آثار هرآنچه که می توانست گفته شود تا وقایع چند سال اخیر در جامعه ی یهودیان بیان نشود و به هر موضوع حاشیه ای که می توانست پرداخته شود تا موضوعات اصلی کتمان گردد، در این کتابها به رشته ی تحریر درآمده است. شاید هم دلیل آن دوربودن سالیان متمادی نویسندگان این گونه آثار از ایران بوده است. در اینجا بود که تصمیم گرفتم تا بخشی از تجربیات شخصی خود را به رشته ی تحریر درآورم و همچنین از آثار دیگر نویسندگان در زمینه ی تاریخچه حضور یهودیان در ایران و قوانین مدنی و از برخی از رویدادهای مستند استفاده کردم».

پریوش تجدد افزوده گفت: «در اینجا باید به نکته ای اشاره کنم و آن این که منظور از "اسلام و اسلام شیعه" در این کتاب، اسلام سیاسی تحت حاکمیت رژیم ملایان در ایران می باشد».

نویسنده کتاب در توضیح بیشتری درباره مطالب کتاب خود گفت:
« در بخش اول به تاریخچه ی حضور یهودیان در ایران و روابط ایران و اسرائیل در زمان محمد رضا شاه پرداخته ام و در بخش دوم به چگونگی پیدایش انقلاب و انتقال قدرت از حکومت محمد رضا شاه به ملایان توسط دولتهای غربی اشاره کرده ام. کتاب همچنین به مواردی چون حجاب اجباری، کشتار زندانیان سیاسی، ترور مخالفین در برونمرز، کلید خوردن پروژه ی دولت توسعه ی سیاسی یا اصلاحات، وضعیت وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی در دولت خاتمی، صلح هنرمندان و اندیشمندان با رژیم ملایان و اوپوزیسیون شبیه سازی شده در برونمرز اشاره دارد. در این کتاب همچنین به روابط ایران و اسرائیل پس از انقلاب اشاراتی شده است؛ روابطی که به دلیل وجود یک دولت سکولار در اسرائیل، اخبار آن درمطبوعات انعکاس یافته و از طرفی رژیم ملایان همیشه آن را کتمان کرده است و این در حالی است که رژیم، سیزده تن از شهروندان یهودی ایران را به جرم ارتباط با اسرائیل به پای میز محاکمه کشاند. در بخش سوم به جامعه ی یهودیان ایران پرداخته شده است که به مواردی چون فعالیت انجمن کلیمیان، وضعیت کنیساها، خانه ی جوانان یهودی، وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و موضوع اقلیت ها، مطبوعات در جامعه ی یهودیان، سینما و تلویزیون ضد یهودی رژیم ملایان و تولیدات تلویزیونی علیه یهودیان در ایران، وضعیت آموزش و پروش، تنزل جایگاه حاخام های ایران به جایگاه دیکتاتوری ولی فقیه، ارتباط جوانان یهودی با دنیای آزاد، زنان در جامعه یهودیان و در پایان به وضعیت زنان در اسرائیل پرداخته شده است. توضیح اینکه خوشبختانه یا شوربختانه به دلیل اینکه تارنمای فارسی وزارت امورخارجه ی اسرائیل تنها منبع فارسی موجود درباره ی یهودیان در اسرائیل و دیگر نقاط جهان می باشد، فصل زنان در اسرائیل از این تارنما مورد استفاده قرار گرفته است.

پریوش تجدد در پاسخ به این پرسش که کتاب او را چگونه می توان خریداری کرد، گفت:
« در حال حاضر این کتاب را می توان از کتاب فروشی های اینترنتی مانند سایت آمازون (www.amazon.de)  خریداری نمود و همچنین بخشهایی از این کتاب در صفحه ی نشریه ی نویسندگان در فیس بوک (Nevisandegan) قرار دارد».

نویسنده کتاب در پاسخ به این پرسش که آینده وطن خویش را چگونه می بیند، می گوید:
اجازه بدهید پاسخ را با مقدمه ای آغاز کنم.
ما با رژیمی روبرو هستیم که به هیچ اصولی پای بند نیست و در اتاق فکر رهبری آن، تصمیماتی برای نفوذ در کشورهای همسایه و یا هم مرز کشورهای مخالف رژیم گرفته می شود که پایه واساس آن منطبق با هیچ آئین و مکتبی نیست. رژیم به پشتوانه ی درآمدهای نفتی، هر پروژه ی خرابکاری در خاورمیانه را 24 ساعته کلید می زند. ما با رژیمی روبرو هستیم که فاقد مشروعیت داخلی است و تنها راه بقای خویش را در گروی دستیابی به بمب اتم و نفوذ در کشورهای مجاور می یابد. در چنین وضعیتی هر گونه تلاش جوامع بین المللی برای بهبود وضعیت حقوق بشر و برقراری دموکراسی در ایران با پاسخی از جانب سران تهران در قالب بمب های هوشمند در عراق و موشک های زمین به زمین در غزه و لبنان مواجه می شود. جمهوری اسلامی با تکیه بر درآمد نفتی قصد دارد از سیل جوانان جویای کار در حومه ی شهرها، بزرگترین نیروی سرکوب را سازماندهی کند تا در اعتراضات مردمی، عملاً مردم را در برابر مردم قرار دهد. در مورد به کار بردن عبارت حومه ی شهرها، باید اضافه کنم که بسیاری از این افراد جوانان روشنفکر و تحصیل کرده ای هستند که امکان اسکان در شهرهای بزرگ را ندارند و اتفاقاً اگر قرار باشد رژیم با یک اعتراض گسترده دچار فروپاشی گردد، این زمانی است که فشارهای اقتصادی از آستانه ی تحمل حومه نشینان شهرهای بزرگ خارج گردد. در جریان رویدادهای پس از انتخابات، آقای محسن مخملباف در پارلمان اروپا جمله ای برزبان آورد که با اعتراض اطرافیان ایشان در برونمرز مواجه شد و همه او را بایکوت کردند. وی در پارلمان اروپا گفت: "از رژیم ایران نفت نخرید". بسیاری از وابستگان رژیم در برونمرز با مقایسه ی ایران و عراق، با یادآوری پایداری 13 ساله ی رژیم بعث عراق در برابر تحریم ها و اقتدار سپاه پاسداران در عرصه ی اقتصادی ایران و کشورهای خاورمیانه، مردم را از تحریم می ترسانند. حال اینکه سی سال است که مردم تحریم شده اند و از طرفی حرکت چرخهای اقتصادی سپاه و دیگر ارگانهای نظام، وابسته به دلارهای نفتی است و چنان این تشکیلات فربه شده است که می توان آنرا به یک انسان سیصد کیلویی تشبیه نمود که برروی تخت افتاده و هر نیم ساعت فشار خونش پائین می آید و نیاز به مصرف مواد قندی و پروتئینی دارد. اینکه رژیم بعد از چند ماه یا چند سال به دلیل کلپس یا قفل شدن اقتصاد دچار فروپاشی گردد به سادگی قابل محاسبه نیست. کلید حل این معما آگاهی از تراز صندوق ذخیره ی ارزی و سرمایه ی درگردش نظام در برونمرز می باشد. به گمان من با ادامه ی سیاست مماشات غرب با جمهوری اسلامی، متاسفانه نمی توان آینده ی روشنی را برای این آب و خاک تصور کرد. تا هنگامی که دلارهای نفتی به حساب آقایان سرازیر است، حماس و حزب الله وجود دارند و تا زمانی که فروش نفت برقرار است، نیروی سرکوب رژیم هر بار محکمتر و پرتعداد تر از قبل در مقابل اعتراضات مردمی می ایستد. شاید این دوران را بتوان در جمله ای خلاصه کرد که عنوان کتاب بعدی من را در بردارد و درماه آینده در آلمان به چاپ خواهد رسید.  "زمانی برای مستی انصار".