«ما در برابر خطرات بسیاری علیه امنیت ایالات متحده قرار داریم. حکومت ایران همچنان در صف مقدم تروریست پروری ایستاده است و اکنون در راه به دست آوردن بمب اتمی است. من ارتش آمریکا را خوب می شناسم و می دانم که چه ماموریت هائی را می توان بهتر انجام داد و چه کارهائی را نباید کرد. من می دانم چگونه صلح را تامین کنم».
این بخشی از سخنان سناتور جان مک کین نامزد حزب جمهوری خواه ایالات در کنوانسیون مینه سوتا بود که در آن آمادگی خود را برای پذیرفتن نامزدی احراز مقام ریاست جمهوری از جانب حزب خود اعلام کرد و قول داد که اگر در انتخابات پیش رو پیروز شود، آمریکای مرفه تری خواهد ساخت و صلح جهانی را بهتر تامین خواهد کرد.
سناتور مک کین که این سخنان را سپیده دم امروز به وقت تهران (جمعه 5 سپتامبر 2008)، در پایان چهارمین روز کنوانسیون حزب جمهوریخواه ایراد کرد، به گرمی به تمجید از معاون خویش خانم سارا پیلین پرداخت و او را نامزد شایسته ای دانست.
سخنان سناتور مک کین در رابطه با تروریست پروری جمهوری اسلامی ایران و تلاش آن رژیم برای رسیدن به بمب هسته ای ، بخشی از سخنرانی وی درباره سیاست خارجی ایالات متحده بود که در آن قول داد مبارزه بی امان با تروریست های القاعدة دنبال شود و روابط با روسیه بهبود یابد.
مک کین در این بخش از سخنان خود گفت: «نباید درباره احتمال از سرگیری جنگ سرد نگران باشیم».
در این میان، سناتور جوزف بایدن نامزد حزب دمکرات در مقام معاون ریاست جمهوری دوباره سخنانی را که در مورد دیدگاههای وی نسبت به اتمی شدن حکومت ایران انتشار یافته بود نادرست خواند و گفت: اگر اسرائیل تشخیص دهد که اتمی شدن ایران امنیت آن کشور را به خطر می اندازد، برای پیشگیری از آن نیازی به چراغ سبز ایالات متحده ندارد.
پیشتر گفته شده بود که سناتور بایدن بر این باور است که باید با اتمی شدن ایران کنار آمد و نباید ایران را مورد حمله نظامی قرار داد.
معاون سناتور اوباما در رقابت کنونی برای بدست گرفتن ریاست جمهوری ایالات متحده، در پاسخ به پرسش روزنامه اسرائیلی جروزالم پست گفت:
«اسرائیل حق دارد به هر اقدام لازم برای دفاع از خود در برابر ایران دست بزند». او گفت: در حمایت از اسرائیل و دفاع از منافع این کشور، حتی از سازمان ایپاک (بنیاد طرفداران اسرائیل در ایالات متحده) پا برجاتر و قاطع تر است. و گفت: اسرائیل حق کامل دارد از امنیت خود دفاع کند و نباید در این مورد از ما اجازه بگیرد.
انتخابات ریاست جمهوری ایالات متحده درست 60 روز دیگر انجام می گیرد و کسی که در آن پیروز شود، از ژانویه آینده (2009) وارد کاخ سفید خواهد شد.
در دمشق، پرزیدنت نیکلا سرکوزی رئیس جمهوری فرانسه نیز روز گذشته (پنجشنبه) در کنفرانس خبری مشترکی با پرزیدنت بشار اسد گفت: «ممکن است یک روز صبح که از خواب بیدار می شویم، دریابیم که اسرائیل به تاسیسات اتمی ایران ضربه زده است. ما باید از بروز چنین فاجعه ای جلوگیری کنیم».
منظور پرزیدنت سرکوزی آن بود که جامعه بین المللی باید بیشترین تلاش خود را به عمل آورد تا پیش از آن که دیر شود، از تولید بمب هسته ای توسط حکومت ایران جلوگیری کند.
رئیس جمهوری فرانسه تاکید کرد که رسیدن ایران به دانش هسته ای حق مسلم مردم ایران است. ولی دنیا باید بیشترین کوشش خود را به عمل آورد که نگذارد ایران به بمب هسته ای دست یابد.
آگاهان از سخنان پرزیدنت نیکلا سرکوزی چنین استنباط کردند که اگر حکومت ایران همچنان لجوجانه به تلاش برای رسیدن به بمب هسته ای ادامه دهد، ممکن است با حمله نظامی اسرائیل روبرو گردد.
پرزیدنت بشار اسد در پاسخ به درخواست رئیس جمهوری فرانسه قول داد که برای انجام این درخواست (جلوگیری از اتمی شدن جمهوری اسلامی) با ایران در تماس باشد - ولی او در عین حال تاکید کرد که این مساله باید از طریق گفت و گو و تلاشهای دیپلماتیک حل شود.
بشار اسد در این کنفرانس مطبوعاتی تاکید کرد که سوریه از حکومت ایران دور نخواهد شد و به ارتباط با حزب الله لبنان نیز ادامه خواهد داد. او همزمان اعلام داشت که در مذاکرات بین المللی با اسرائیل خواستار آن است که نه فقط سراسر بلندیهای گولان را بازپس بگیرد، بلکه تا ساحل شرقی دریای کینرت نیز برسد.
سوریه تاکید می کند که این بازپس گیری باید طبق خطوط آتش بس پیش از جنگ شش روزه (ژوئن 1967) باشد. ولی اسرائیل آماده عقب نشینی به پشت مرزهای بین المللی است که در نقشه های معتبر جهانی در سال 1947 تعیین گردید.
سوریه در سال 1948 نه تنها اسرائیل را هدف حمله جنگی قرار داد تا همراه با ارتشهای مصر و اردن و عراق و چند کشور عربی دیگر اسرائیل را نابود کند، بلکه در آن فرصت تا کرانه شرقی دریاچه کینرت پیش رفت و بخشی از خاکی را نیز که در قطعنامه 1947 سازمان ملل به برپائی اسرائیل اختصاس داده شده بود به تصرف خود در آورد.
مقامات اسرائیلی می گویند: اگر اشغال بد است، پس خود سوریه هم نمی تواند نواحی اشغال شده خاک اسرائیل را مطالبه کند – و این در حالی که از اسرائیل انتظار تخلیه بلندیهای گولان را دارد. محافل سیاسی اسرائیل یادآوری می کنند که اگر هدف سوریه درجنگ سال 1948 نابودی اسرائیل و اشغال خاک این کشور بود (که سوریه و دیگر کشورهای عرب در رسیدن به این هدف ناکام ماندند و در جنگ شکست خوردند)، اسرائیل در جنگ شش روزه سال 1967 از موجودیت خویش در برابر ارتشهای مصر و سوریه و اردن دفاع کرد که دوباره تهدید کرده بودند که اسرائیل را از نقشه جغرافیا محو خواهند کرد.
در این میان، حزب الله لبنان نیز برای توجیه ادامه موجودیت خود و در مخالفت با فراخوانیهای فزاینده درمورد لزوم خلع سلاح آن گروه، به فتنه گری ادامه می دهد:
حسن نصرالله دوباره تهدید کرد که انتقام خون عماد مغنیه را به سختی از اسرائیل خواهد گرفت و در جنگ آینده اسرائیل را ویران خواهد ساخت و ارتش آن را تارومار خواهد کرد. برخی آگاهان این رجزخوانی سرکرده حزب الله لبنان را تلاشی دوباره برای بحرانی ساختن منطقه به دستور جمهوری اسلامی ایران دانستند.
مقامات اسرائیلی پیشتر گفته بودند که اگر حزب الله به تعرض جنگی دوباره دست بزند، ارتش اسرائیل این بار محدودیتی برای خود قائل نخواهد شد. در جنگ تابستان دو سال پیش (2006) اسرائیل بیشترین تلاش را به عمل آورد که از آسیب رسیدن به جان شهروندان لبنانی خودداری ورزد، ولی اکنون که حزب الله بخشی از دولت لبنان را تشکیل می دهد و در همه تصمیم گیریها نقش کلیدی ایفا می کند، هرگونه درگیری جنگی تازه، به حساب دولت لبنان نوشته خواهد شد و به منزله جنگ بین دو کشور (و نه جنگ اسرائیل در برابر یک سازمان تروریستی) خواهد بود.
اهود باراک وزیر دفاع اسرائیل چندی پیش یادآوری کرد که اسرائیل از نظر نظامی نیرومندترین قدرت در بین همه کشورهای خاورمیانه است و مسلما رجزخوانیهای نصرالله جز تمسخر واکنشی به دنبال ندارد – ولی اگر او بخواهد تهدید خود را عملی کند، فاجعه بزرگی برای ملت لبنان ایجاد خواهد کرد، زیرا اسرائیل این بار شکیبائی نشان نخواهد داد.
حزب الله همچنین اعلام کرد که حتی اگر اسرائیل نقطه کوچک "مزارع شبعا" را به لبنان بسپارد و روستای قجر را نیز به آن کشور تحویل دهد (که عملا هیچ نقطه ای از خاک لبنان و هیچ زمینی که مورد ادعای لبنان است در تصرف اسرائیل نخواهد بود)، باز هم حزب الله اسلحه خود را زمین نخواهد گذاشت و به خصومت و ستیز علیه اسرائیل همچنان ادامه خواهد داد.
