سلام
شما حق دارید نگران باشید ، به راستی که چنین است .
طبق محاسبات ، صندوق ذخیره ارزی ایران می باید حداقل 180 میلیارد دلار موجودی داشته باشد .
طبق گفته های سازمان بازرسی و وزیر اقتصاد این عدد 25 میلیارد دلار و یا کمتر از این است . البته گفته های این دو نیز با یکدیگر در تضاد است !!!
کشوری که بیش از 150 میلیارد دلار خود را در طول قریب به 3 سال ، نه در اقتصاد ، نه در امور زیربنایی و نه خرج رفاه مردم خود کرده است ، در کدام مسیر و در جهت تحقق کدام هدف می تواند این مبلغ نجومی را هزینه کرده باشد؟.
وقتی شما در خبرها می شنوید که کلاهک های اتمی که حجم هر کدام از آنها به اندازه یک چمدان است ، از زرادخانه های اتمی کشورهای جدا شده از اتحاد جماهیر شوروی به سرقت رفته است !!! چه فکری در ذهن شما تداعی می شود ؟
آن هم با وجود کشوری مثل ایران با دلارهای نفتی و تشنه بمب اتم.
********
وقتی خودم را به جای یکی از ساکنین اسرائیل قرار می دهم ، از خود می پرسم : وقتی رئیس دولت یک کشور دیگر خواهان محو شدن کشوری می شود که من در آن زندگی می کنم ، من چه باید بکنم ؟
جواب خانم هیلاری کلینتون به سوال خبرنگاری که از ایشان در مورد واکنش آمریکا در قبال حمله اتمی ایران به اسرائیل در جریان مناظرات انتخابات آمریکا سوال کرد، هیچ وقت از یادم نمی رود . آن موقع بود که با خود گفتم جوانان اسرائیلی که هر روز شاهد تکرار چنین حرفهائی از سوی دولتمردان ما هستند ، به چه حسی دچار می شوند؟ هر چند که این تهدیدات فقط در حد یک حرف باشد .
کشور ما به دنبال ساخت سلاح اتمی است. آن هم برای ایجاد نوعی بازدارندگی از حمله احتمالی آمریکا که شاید در آینده نزدیک برای تغییر رژیم ایران انجام شود.
به نظر من ، اگر ما به دنبال مصارف صلح آمیز انرژی اتمی بودیم می باید پیشنهاد گروه 1+5 را می پذیرفتیم . وقتی ما می توانیم نیروگاههای هسته ای با تکنولوژی روز و با قیمت کمتر داشته باشیم ، چرا نباید این پیشنهاد را قبول نکنیم ؟
چرا باید به دنبال ساخت نیروگاه با تکنولوژی کشوری باشیم که حادثه چرنوبیل را در پرونده خود دارد؟
چرا وقتی که هنوز نیروگاه اتمی ما تکمیل نشده است، باید دعوای سوخت آنرا بکنیم؟
چرا باید به خاطر سوخت یک نیروگاه نیمه کاره که با وضع کنونی شاید هرگز هم تکمیل نشود، ملت خود را در گرداب انواع تحریم ها بیفکنیم ؟
چرا ...
چرا ...
چرا ...
********
چند روز قبل ، کانال صدای آمریکا ، زندگی نامه انور سادات را پخش کرد.
چیزی که بیشتر از همه نظر مرا جلب کرد، پیشگامی او در مذاکره با اسرائیل بود. اقدامی که به خاطر آن، دول عرب ، مصر را بایکوت کردند.
نکته جالب این است که تعدادی از کشورهای عربی بعد از گذشت ده ها سال تازه به سطح فکر انور سادات رسیده و راه او را در پیش گرفته اند.
دولتمردان ما هم بر رهبران دول عرب به خشم می آیند و سران کشورهای مذاکره کننده را خائن خوانده و آنها را به ترور تهدید می کنند.
امیدوارم دولتمردان ما هم اندکی تاریخ بخوانند، همانا که تاریخ تکرار می شود.
در پایان از صبر و حوصله شما تشکر میکنم و تقاضا دارم خیالبافی ها و گفته های سران مملکت ما را به حساب مردم ایران زمین نگذارید ، چرا که حرف آنها از زبان و در جهت حفظ منافع خودشان است -- تا چند روزی بیشتر بر این مسند بمانند، حال آنکه آنچه مردم من می گویند و می نویسند برآمده از قلب و ناشی از حس انسان دوستی آنهاست .
نوشتۀ: الف – گاف ، ایران
