پرسش 15

افرادی که از آنها نام برده شد خود اعتراف می کنند که تاریخ شناس نیستند (دیوید ایروینگ در پایان محاکمه اخیر خود در اتریش اعتراف کرد که هیچیک از مطالبی که نگاشته بر اساس اسناد و مدارک نبوده، بلکه از دیدگاههای شخصی او ناشی شده است). کتاب های این افراد را نیز نمیتوان یک پژوهش تاریخی دانست، بلکه حداکثر یک تلاش شبه روشنفکرانه ای به هدف آن است که حقایق تاریخی انکار گردد و جنایات کم اهمیت جلوه گر شود و هیتلر مورد «اعاده حیثیت» قرار گیرد.

در مقابل کتاب های انگشت شماری که برخی انکارگران هولوکاست با کمک مالی گروههای یهودستیز و نئونازی و حکومت دینی ایران منتشر ساخته اند، بیش از ده هزار اثر علمی و پژوهشی درباره هولوکاست به رشته تحریر کشیده شده که آن فاجعه بزرگ انسانی را از زوایای گوناگون و جنبه های مختلف آن مورد بحث قرار داده و اسناد و شواهد متقن ارائه کرده است. دهها هزار نفر از افرادی که علیرغم اقامت در اردوگاههای مرگ، نجات یافتند و برخی از آنها هنوز زنده هستند، دیده ها و شنیده های خود را به صورت کتاب و فیلم و ویدئو درآورده اند. هر سال اسناد و مدارک تازه ای درباره هولوکاست کشف می شود که پژوهشگران به بررسی آنها می پردازند. هر آرشیوی که به روی همگان باز می شود و دوره محرمانه بودن اسناد آن به پایان می رسد، اطلاعات جدیدی را درباره ابعاد هولوکاست در اختیار پژوهشگران قرار می دهد و هر بار گوشه دیگری از حقیقت روشن می شود. موزه های هولوکاست که در اورشلیم و نیویورک و لوس آنجلس و چند نقطه دیگر جهان برپا شده، همگی ارائه کننده صدها هزار قطعه عکس، هزاران قطعه فیلم ویدئوئی و اسناد و مدارک هستند که از دروغهای نگاشته شده در کتاب های انکار گران هولوکاست پرده برمی دارد.
این نوع کتابها در انکار هولوکاست را حکومت ها و سازمانهائی چاپ و منتشر می کنند که خود یهودستیز هستند و افکاری نژاد پرستانه دارند و دین خود را دین برتر می دانند و یا خواهان نابودی اسرائیل هستند و از به کار بردن ادعاهای یهودستیزانه و ضد انسانی نیز در تلاش تبلیغاتی ناپاک خود ابائی ندارند.