پرسش 11

این یکی از دردناک ترین پرسش ها در رابطه با هولوکاست است. بیش از سه میلیون نفر یهودی در داخل اردوگاههای مرگ کشته شدند و جسد آنان به خاکستر مبدل گردید. چگونه ممکن است که وقوع این جنایات دل رهبران کشورهای ارتش متفقین را به رحم نیاورد و آنها اقدامی نکردند؟

شبکه گسترده راه آهن به نازیها امکان داد یهودیان را از سراسر اروپا با قطارهای باری به اردوگاههای مرگ منتقل سازند.

بی تردید اگر متفقین خطوط راه آهن آلمان به دیگر کشورهای اروپا (و به ویژه لهستان) را بمباران می کردند، تا قطارها از آن پس نتوانند یهودیان را از سراسر اروپا به اردوگاههای مرگ منتقل سازند، و اگر حمام های گاز خفه کننده و کوره های آدم سوزی و تشکیلات آدم کشی را بمباران می کردند، از میزان جنایات  نازی علیه یهودیان کاسته می شد و جان برخی از آنان نجات می یافت.
گرچه آلمان ها با کوشش فراوان و دقت تمام اطلاعات در مورد جنایات خود در اردوگاههای مرگ را پرده پوشی می کردند، ولی از اوائل سال 1941 اطلاعات جسته و گریخته ای درباره این جنایات در رسانه های همگانی انتشار می یافت و بی تردید سازمان های اطلاعاتی ارتش متفقین از جزئیات مشروح تری آگاه بودند.
متفقین بارها تقاضای مجامع یهودی و سازمان های جهانی را برای بمباران اردوگاه آشوویتس (که در آن حدود 5 ر1 میلیون نفر قربانی شدند که حدود یک میلیون نفر آنان یهودی بودند) رد کردند.

ادعایشان آن بود که این بمباران در سرنوشت جنگ هیچگونه تأثیری نخواهد داشت و بهتر آن است که همه توان رزمی متفقین برای به زانو درآوردن هیتلر متمرکز گردد- که با فرو افتادن او، کوره های آدم سوزی نیز خاموش خواهد شد. متفقین که شهرهای آلمان را شبانه روز بمباران می کردند، ادعا نموده می گفتند برای بمباران آشوویتس هواپیماهای کافی و بمب ندارند.
آیا می توان گفت که این خودداری متفقین، از برخی گرایش های یهودستیزانه نیز سرچشمه می گیرد؟
 پاسخ این پرسش را تاریخ خواهد داد.
بی تردید اگر خطوط راه آهن و تشکیلات داخل اردوگاهها منهدم می گردید، می توانست در تلاش آلمان ها برای کشتن یهودیان وقفه ای ایجاد کند.