در خبرها آمده بود که برخلاف گزارش پیشین خبرگزاری رویتر که گفته بود حماس در پاسخی که برای دبیرکل سازمان ملل فرستاده، ابراز تاسف کرده از این که در نتیجه حملات موشکی آن از نوار غزه به جان شهروندان اسرائیلی آسیبی رسیده، و ادعا کرده که هدفش پایگاه های نظامی و قرارگاه های جنگی اسرائیلی در آن حوالی بوده (که چنین چیزی در نقاط موشک زده وجود نداشته)، سخنگوی حماس در ساعات بعد از ظهر دیروز (شنبه 17بهمن ماه 1388- 6 فوریه 2010) این گزارش را نادرست خوانده و گفته است: دلیلی ندارد که حماس از ملت اسرائیل پوزش بطلبد.
این اظهارات را من بیشتر از گزارش رویتر باور می کنم، زیرا دقیقا در راستای همان مرامنامه حماس است که نابودی کشور اسرائیل و کشتن یهودیان را می طلبد – گرچه بعید هم نیست خبر رویتر درست باشد، و حماس در پاسخگوئی به دبیرکل سازمان ملل، راه "تقیه" در پیش گرفته، بی آن که در هدف ها و مرام های خود تغییری داده باشد.
پیش از این جریان، خبر شناسائی چند بشکه محتوی مواد تخریبی بود که از سواحل غزه به سوی سواحل اسرائیل رها شده بود تا در میان مردم منفجر گردد و باعث بیشترین کشتار گردد.
سه بشکه تخریبی که در آن وسائلی نیز کار گذاشته بودند که با فرمان از راه دور منفجر شود و کشتاری بزرگ به راه اندازد، در سواحل اسرائیل شناسائی شد که خوشبختانه پیش از آن که فاجعه بیافریند، خنثی گردید.
ولی نفس این توطئه شیطانی، انسان را به تکان در می آورد. حرکت بشکه های انفجاری در آب های دریای مدیترانه قابل کنترل نیست و ممکن است جریان امواج بشکه را به ساحل اسرائیل بیاورد و یا به ساحل مصر بکشاند و یا در وسط دریا به یک کشتی بازرگانی اصابت کند و آن را منفجر سازد.
در یک کلام: مسیر حرکت و محل انفجار احتمالی، غیرقابل پیش بینی و برنامه ریزی است و ممکن است هدف ها و افراد "خودی" را منفجر کند.
ولی برای سازمان های ترور فلسطینی چه باک؟ آن ها حاضرند دو چشم خود را کور کنند که شاید بتوانند به یک چشم دشمن آسیب برسانند!!
مگر نه آن است که اسماعیل هنیة گفته بود: ما حاضریم با نان خشک و زیتون شکم خود را سیر کنیم و به جنگ با اسرائیل ادامه دهیم؟
سازمان تروریستی "جهاد اسلامی آزادی فلسطین" مسؤولیت این توطئه شیطانی را به عهده گرفت و سخنگوی آن با افتخار اعلام کرد که جمعا هشت بشکه به آب سپرده شده است. اگر این ادعا درست باشد، معلوم نیست آن پنج بشکه دیگر به چه هدفی اصابت خواهد کرد و چه هنگام منفجر خواهد شد و چه نوع فاجعه ای را به بار خواهد آورد!
می دانید که این سازمان ساخته و پرداخته جمهوری اسلامی ایران است که برای رقابت با حماس آن را در مناطق فلسطینی نشین برپا کرده و به مزدوری گرفته است – و حالا با خود حماس نیز دست اتحاد داده و به آن یاری می رساند که فرو نپاشد.
بعید نیست که بشکه های انفجاری را نیز یک کشتی که در ماموریت حکومت ایران در آب های دریای مدیترانه در حرکت بوده، به آب سپرده باشد. زیرا آب های ساحلی غزه در محاصره اسرائیل است و حتی قایق های ماهیگیری کوچک اهالی غزه حق ندارد بیش از مسافت محدودی از ساحل دور شود. بنا بر این، احتمال آن که این بشکه ها را قایقرانان غزه به آب انداخته باشند بسیار ضعیف است.
از خود می پرسم که چرا آنان هر اختلافی را که به وجود می آید، می خواهند با خون حل کنند و از طریق آدم کشی به هدف برسند؟
تنها سخن از موجودیت اسرائیل نیست که آن ها می خواهند در صحنه نبرد و خونریزی "اشغالگران صهیونیستی" را "از نقشه جغرافیا محو کنند".
نگاهی به پاکستان و عراق بیاندازید: توجه کنید که اهل تسنن در عراق، از طریق بمب های انتحاری، تا کنون چند شیعه را کشته اند! چگونه تروریست انتحاری بمب را به کمر می بندد و وسط مردم می آید و خود را به جهنم می فرستد، ولی ده ها تن زن و کودک و انسان بی دفاع را نیز می کشد – انسان هائی که هم وطنان او هستند، مسلمان هستند و حق حیات دارند.
به پاکستان نظر بدوزدید: هر سال در آستانه عاشورا و اربعین حسینی، شیعه کشی از سر گرفته می شود. حساب کنید که در همین چهل روز گذشته چند نفر شیعه در پاکستان کشته شده اند! آن ها هم بیکار نمی نشینند و به سنی کشی دست می زنند و در مسجد آنان بمب می گذارند و نمازگزاران را به رگبار گلوله می بندند. – هم وطنان خود را ، برادران مسلمان خود را !
بعد هم به رویدادهای ایران نظر بیافکنید و ببینید که حکومت چگونه انسان می کشد، حتی خودی ها را چگونه در زندان کهریزک به قتل می رساند – هم وطنان خویش را ، برادران مسلمان خود را !
حماس و حکومت اسلامی ایران ادعا می کنند که در جنگ غزه (عملیات "سرب گداخته") پیروز شده اند! برایشان کشته شدن 400ر1 نفر فلسطینی (که خودشان به دروغ می گویند بیشتر آن ها زن و کودک و غیر نظامی بوده اند) یک پیروزی محسوب می شود و ویران شدن صدها و هزاران خانه یک ظفر تلقی می گردد – زیرا، جان انسان چه اهمیتی برایشان دارد؟ حتی اگر هم وطن و برادران مسلمان و عرب خودشان باشند!
اسرائیل، که جان هر انسان و رفاه همه مردمان برایش اهمیت بسیار دارد، با این گونه جانورانی است که باید برای حفظ موجودیت خویش و رفاه مردمان خود رویاروئی کند ... چه افسوس!